Duurzame inzetbaarheid in de IT wordt meestal vertaald naar bijscholing: nieuwe frameworks, nieuwe certificeringen, bijblijven met de laatste tools. De andere kant, of iemand het tempo ook vol kan houden, komt er meestal bekaaid vanaf.
Twee kanten van hetzelfde probleem
Relevant blijven qua kennis is één ding. Vol kunnen houden zonder op te branden is een ander. Bedrijven investeren vaak fors in het eerste en nauwelijks in het tweede, terwijl het tweede bepaalt of het eerste ooit renderen.
Waarom dit in de IT specifiek scheef trekt
De sector verandert snel, en dat voedt het gevoel dat je continu moet bijblijven. Zonder tegenwicht op de vitaliteitskant stapelt dat op. Iemand die opbrandt, heeft niets aan de nieuwste certificering.
Wat echt bijdraagt aan inzetbaarheid op de lange termijn
Niet alleen kennis actueel houden, maar ook regelmatig stilstaan bij energie, grenzen en werkdruk. Beide kanten samen, niet losse van elkaar.
Hoe dit aansluit bij mijn aanpak
Check-ins die de vitaliteitskant volgen, doorlopend en licht, vullen precies aan wat bijscholing alleen niet dekt.